Nieuwjaarsboodschap

Dat 2016 een bewogen jaar was, staat buiten kijf. Niet alleen werden de Brusselaars geconfronteerd met bloedige aanslagen in metrostation Maalbeek en Brussels Airport, maar ook werden ze met de neus op de naïviteit en bijna bewuste machteloosheid van onze politieke excellenties gedrukt. Nog steeds houdt men vast aan dezelfde zoutloze recepten uit het verleden, die resulteerden in de situatie die wij vandaag kennen: een stad met een toekomst die jaar na jaar vakkundig vergooid wordt door politici met een gebrek aan daadkracht.

Dat Brussel zijn mooie kanten heeft, betwist niemand. Maar soms hoeft men maar het blokje om te wandelen om in een andere wereld terecht te komen. In sommige gevallen de derde wereld. De Hongaarse minister van Buitenlandse zaken verwoordde het na een bezoek aan onze hoofdstad als volgt: “Als iemand in Brussel zijn weg verliest en maar twee straten van zijn oorspronkelijke route afwijkt moet hij misschien rennen voor zijn leven.” Dit is vanzelfsprekend een boutade, maar wel een die hout snijdt. Ik geloof niet dat de brave man naar zijn thuisland is teruggekeerd met de idee dat men in Boedapest de Brusselse recepten ook maar eens moet toepassen, integendeel.

Omgekeerd zouden wij wel eens de blik naar het Oosten moeten durven werpen. Politici aldaar luisteren wel naar de wil van het volk en durven de nodige stappen te nemen om die in beleid om te zetten. Voor het Vlaams Belang zijn zij wat dat betreft een voorbeeld. Wij vertoeven niet in ivoren torens en staan tussen de mensen. Wij willen niet censureren, maar luisteren. Wij willen niet reageren, maar ageren. Wij willen niet ondergaan, maar indien nodig terugslaan. In Vlaanderen en dus vanzelfsprekend ook in Brussel.

Bob De Brabandere
voorzitter Vlaams Belang Brussel-19

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...