Moslimextremisten in Vlaams Gemeenschapscentrum (VGC)

Interpellatie van de heer Dominiek Lootens-Stael tot de heer Pascal Smet, collegelid bevoegd voor Cultuur, Jeugd, Sport en Stedelijk beleid, betreffende de aanwezigheid van moslimfundamentalisten in GC Pianofabriek

De heer Dominiek Lootens-Stael (Vlaams Belang): De Vlaams-Brusselse gemeenschapscentra staan open voor eenieder die er gebruik van wil maken – met uitzondering dan van Vlaams-nationalisten die er niet altijd welkom zijn. We hebben dit in het verleden al meermaals meegemaakt. We stellen echter vast dat sommige gemeenschapscentra hun deuren ook openstellen voor figuren die het niet zo nauw nemen met het respect voor de seculiere samenleving, en die zelfs oproepen tot geweld en terreur. Zo was onlangs (11 december 2016) niemand minder dan Tariq Ramadan te gast in gemeenschapscentra De Pianofabriek.

Wie de man niet kent moet er maar eens het boek “Frère Tariq: discours, méthodes et stratégie de Tariq Ramadan” op naslaan; met 426 bladzijden en zowat 600 voetnoten, nu ook beschikbaar in het Engels. In zijn cassettes en in zijn boeken zoals “Aux sources du Renouveau musulman” beschrijft Ramadan Hassan El Banna, de stichter van de totalitaire islam en het Moslimbroederschap, als een na te volgen voorbeeld en het Moslimbroederschap als een ‘bevrijdingsbeweging’, zonder de geringste kritiek. Zo verklaart hij in een boek met gesprekken met Alain Gresh “L’islam en question”: “Ik heb de ideeën van Hassan El Banna in de diepte bestudeerd en ik verloochen niets van mijn afstamming. Zijn relatie met God, zijn spiritualiteit, zijn mysticisme, zijn persoonlijkheid en zijn kritisch denken over recht, politiek de maatschappij en het pluralisme blijven voor mij referenties voor het hart en de intelligentie”. En verder: “Zijn inzet blijft mijn eerbied en bewondering wekken”. Tariq Ramadan roept islamieten in Europa op om de samenleving waarin zij staan “vooruit” te stuwen naar ‘meer islam’. “Men moet zich inzetten op alle gebieden waarin wij thuis zijn en waar men de dingen kan doen veranderen naar meer islam”, aldus Ramadan.

Een lezer die hem eerder gunstig gestemd is, zal onthouden dat Ramadan oproept tot eerbied van de wetten. Maar in zijn cassettes vraagt Ramadan aan de moslims om de religieuze identiteit ‘boven alles’ te plaatsen. Hij preciseert dat de Grondwet en wet weliswaar moeten geëerbiedigd worden, maar dit voor zover zij niet in strijd komen met een islamitisch principe dat erboven staat. Eigenlijk is hij een voorstaander van een diep retrograde visie op de islam die op vele punten onverenigbaar is met het moderne leven. In een van zijn recente boeken “Peut-on vivre avec l’islam”, steekt hij zijn afkeer voor gemengde huwelijken – moslimvrouw met niet-moslim man – niet onder stoelen of banken. Tariq Ramadan heeft ook het voorwoord geschreven voor een verzameling fatwa’s waarvan er één de man veroorlooft zijn vrouw bepaalde relaties te verbieden. Hij verwerpt iedere hervorming binnen de islam die anachronistische principes wil opheffen die de individuele vrijheden fnuiken omdat hij integendeel gelooft dat men de islam slechts kan hervormen door een terugkeer naar zijn fundamenten.

Wat bij Jacques Jommier, een priester Dominicaan en islamoloog die de teksten van Tariq Ramadan zeer nauwkeurig heeft uitgepluisd, de bedenking ontlokt dat ‘het voor hem absoluut niet gaat om het moderniseren van de islam maar wel om het islamiseren van de moderniteit’. Momenteel is Tariq Ramadan nog steeds lid van de Raad van Bestuur van het Centre Islamique de Genève: het hoofdkwartier van de Moslimbroederschap in ballingschap dat gesticht werd door zijn vader en geleid wordt door zijn broer. De affiniteit van dit centrum met leden van het FIS (onder meer mensen die belast zijn met de executie van intellectuelen in Algerije) behoeft nu geen bewijs meer. Dat heeft hem trouwens in 1995 toen de aanslagen van het FIS bloed deden vloeien in Parijs, een tijdelijk verblijfsverbod op het Franse territorium opgeleverd.

Vandaag staat hij nog altijd onder beroepsverbod in de VS omwille van zijn steun en giften aan Hamas (dit is de gewapende tak van de Broederschap in Palestina) en zijn eerste cel werd opgericht door Saïd Ramadan, een wapenfeit waaraan Tariq met fierheid herinnert in zijn geschriften. Tenslotte, en vooral, voor alles wat theologische meer diepgaande problemen betreft, verwijst hij naar de “wijze raadgevingen” van Youssef Al-Qaradhawi, de huistheoloog van Al Jazira en de Moslimbroederschap. Al-Qaradhawi is de man die ook een fatwa heeft uitgevaardigd waaraan Hamas zich inspireert en die een officiële goedkeuring geeft aan zelfmoordaanslagen in Palestina.

Is het niet verbazingwekkend dat zulke figuren zonder enig probleem een vrij podium krijgen in onze gemeenschapscentra?

Is het onderschrijven van het EVRM en het respect voor de seculiere samenleving en van onze waarden en normen dan geen vereiste om gebruik te kunnen maken van de instellingen van de VGC?

Ik ben niet tegen de vrije meningsuiting, maar de oproep tot geweld catalogiseer ik niet onder vrije meningsuiting. Wie is verantwoordelijk voor de aanwezigheid van deze persoon in gemeenschapscentrum De Pianofabriek? Wat zal het Collegelid ondernemen om zulks in de toekomst te vermijden?

 

Collegelid Pascal Smet: Gemeenschapscentra zijn autonoom in het bepalen van wie voor welke activiteiten gebruik kan maken van hun infrastructuur. Zolang die activiteiten niet vloeken met de opdrachten van het gemeenschapscentrum. Tarik Ramadan is een Zwitsers staatsburger, professor aan de universiteit van Oxford, gastdocent in o.a. Rotterdam en Leiden, is adviseur van de Britse Regering, en de afgelopen jaren een prominente spreker in o.a. De Buuren en Bozar, en recent dus in De Pianofabriek. Het klopt dat zijn uitspraken soms aanleiding geven tot controverse. Het klopt dat er soms discussie is over wat hij zegt, maar zover ik weet is er geen enkele indicatie vanuit de bevoegde diensten dat Tariq Ramadan niet gewenst is in België omwille van de openbare veiligheid of nationale orde. Bijgevolg zie ik niet goed in, in welke mate De Pianofabriek de doelstellingen van een gemeenschapscentrum heeft geschonden.

Waarom bent u niet naar de lezing gegaan? Waarom bent u die avond niet met de heer Ramadan in debat gegaan? Dat zou pas een democratische uiting zijn geweest. Waarom hebt u hem toen niet schaakmat gezet?

De heer Dominiek Lootens-Stael (Vlaams Belang): Ik was niet uitgenodigd op die activiteit. Het is misschien een aandachtspunt voor de toekomst, maar gemeenschapscentrum De Pianofabriek stuurt geen informatie over haar activiteiten rond. Andere gemeenschapscentra doen dit wel. Ik was dus niet op de hoogte van de lezing van Tariq Ramadan. Ik heb voldoende aangetoond dat zijn visie niet strookt met deze van de VGC. Het is niet de bedoeling om de vrije meningsuiting aan banden te leggen, maar oproepen tot geweld is iets anders. Ik vind nog steeds dat er een fout is gebeurd en dat het collegelid het betrokken gemeenschapscentrum, moet laten weten dat dit niet voor herhaling vatbaar is.

 

Commissie van 24/01/2017 http://www.raadvgc.be/archief/Stukken/2016-2017/Stuk655_Nr%201_2016.pdf

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...